Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Ιστορικές καταγραφές του δάσκαλου Κουτσαντά για τα Ριζώματα και τα Πιέρια !

Ιστορικές καταγραφές της πειροχής μας από τον εκπαιδευτικό Αθανάσιο Κουτσαντά, από τους λίγους ντόπιους δασκάλους που δίδαξε και έζησε στα Ριζώματα στις αρχές του εικοστού αιώνα (απεβίωσε το 1956. Η σελίδα μας ευχαριστεί τον κ. Θωμά Κουτσαντά για το υλικό). 









Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

"Θα μιλήσουμε για το χωριό Ριζώματα". Από το ημερολόγιο του Αθανάσιου Κουτσαντά.

"Θα μιλήσουμε για το χωριό Ριζώματα. 
Το 1925 έγινε η αγορά του χωριού μας από τους Τούρκους, Μπέηδες. Βρισκόταν τότε 122 οικογένειες , αυτοί αγόρασαν. Σήμερα που γράφω είναι περίπου 400 οικογένειες, δηλαδή το 1975.
Το 1953 έγινε ο πρώτος αυτοκινητόδρομος. Ήρθε στο χωριό μας αυτοκίνητο. Μέχρι τότε πηγαίναμε στο παζάρι και παντού με ζώα, μουλάρια και γαϊδούρια. Αλωνίζαμε το σιτάρι με τα βόδια, το 1955 ήρθε πατόζα μηχανή και αλωνίσαμε.
Το 1960 κάναμε στο Καραούλι το υδραγωγείο για νερό. Το 1970 πήραμε βρύσες μέσα στα σπίτια.
Το 1969 έγιναν όλοι οι δρόμοι να πάει αυτοκίνητο στα σπίτια του καθενός.
Το 1971 φέραμε στο χωριό ρεύμα. Πήραμε όλοι στα σπίτια φως και βάλαμε ψυγεία τηλεοράσεις κ.τ.λ." .
(Από το ημερολόγιο του Αθανάσιου Κουτσαντά - ή Νάκος).




Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Θυμάμαι ακόμα τα Χριστούγεννα που ήρθαν οι καλικάντζαροι ..

Οι καλικάντζαροι αποτελούν χαρακτηριστικές φιγούρες της λαϊκής μας παράδοσης που σχετίζεται με το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων. Το φανταστικό στοιχείο που πλαισιώνει τον θρύλο τους σε συνδυασμό με το κωμικό του χαρακτήρα και των πράξεών τους αποτελούν στοιχεία που προσελκύουν το ενδιαφέρον των παιδιών, εξάπτουν τη φαντασία τους, τα διασκεδάζουν και καλλιεργούν τη δημιουργικότητα και τις εκφραστικές τους ικανότητες. Τα παιδιά απολαμβάνουν πραγματικά τις ιστορίες με καλικάντζαρους και αγαπούν να μαθαίνουν για αυτούς, να τους μιμούνται και να εκφράζονται με ποικίλους τρόπους γύρω από τα καμώματά τους.

Η ιστορία των αδελφών Κατσιμίχα χρησιμοποιεί τον θρύλο των καλικάντζαρων με έναν πολύ πρωτότυπο και ευρηματικό τρόπο όπου το στοιχείο της κατεργαριάς τους παρουσιάζεται ως δημιουργικό καθώς το εκμεταλλεύεται για να ανατρέψει την παραδοσιακή αντίληψη που τους θέλει πνεύματα πονηρά και υπονομευτικά της χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας. Οι καλικάντζαροι καταφέρνουν να δώσουν χαρά και αισιοδοξία στους δυστυχισμένους και μοναχικούς ανθρώπους μιας πόλης που τους μαθαίνει να ζουν ανταγωνιστικά, απομονωμένοι ο καθένας στον μικρόκοσμό του και στο μικροσυμφέρον του. Συμπρωταγωνιστές τους στα ανατρεπτικά σχέδιά τους είναι τα παιδιά της μικρής πολιτείας που συμμετέχουν στην εξέλιξη των δρώμενων και κρατούν τελικά καλά φυλαγμένο, το μυστικό της αληθινής ευτυχίας. Μάγια Σταυροπούλου


Το παραμύθι γράφτηκε στο Montpellier και μελοποιήθηκε στο Βερολίνο (Χριστούγεννα του 1978). Πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα Σεπτέμβριο του 1983, μέχρι το 2003 από τις εκδόσεις Καστανιώτη, με εικονογράφηση του φίλου μας Νίκου Μαρουλάκη, που εκείνα τα χρόνια ζούσε κι αυτός, στο Δ. Βερολίνο.
Το 2013, μετά από 10 χρόνια, κυκλοφορεί και πάλι το βιβλίο, με ενσωματωμένο το cd, το οποίο ηχογραφήθηκε (επεξεργασμένο από την αρχή), έτσι ώστε να κυκλοφορεί πια στο μέλλον μαζί με το βιβλίο, σαν ένα σώμα.
Αφιερωμένο στους μικρούς, αλλά και τους μεγάλους φίλους μας.
Με αγάπη Χάρης - Πάνος,
Χριστούγεννα 2013

Ακούστε ολόκληρο το παραμύθι 

«Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη,
δωσ' της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινίσει.
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, πάει πολύς καιρός...
Μου το 'πανε κι εμένα, σαν ήμουνα μικρός...

Μία φορά κι έναν καιρό, ήταν μια πολιτεία
που απ' όλες εξεχώριζε σ' ολόκληρη τη χώρα,
μια πολιτεία όμορφη, μα πάντα λυπημένη,
οι άνθρωποι αγέλαστοι, χαζοί και μουτρωμένοι,
δεν ξέρανε χαμόγελο κι αγάπη τι σημαίνει.

Καθένας τους εκοίταζε μονάχα τη δουλίτσα του,
η καλημέρα ακριβή, σα να 'τανε χρυσάφι,
ποτέ δεν παίζαν τα παιδιά στους δρόμους, στην πλατεία,
ποτέ δεν έγινε γιορτή, χορός και φασαρία,
της βγήκε και το όνομα: Αγέλαστη Πολιτεία.


Ακούστε και το αυθεντικό παραμύθι με το Νίκο Πιλάβιο αφηγητή.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

Οφέλη από μια βόλτα στο δάσος για τη σωματική και ψυχική μας υγεία.


Μια βόλτα στο δάσος μπορεί: 
1. να μειώσει την κατάθλιψη. Απλά το να είναι κανείς κοντά σε δέντρα μπορεί να μειώσει την κατάθλιψη. Σε μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που ζούσαν κοντά σε δένδρα είχαν πολύ καλύτερη ψυχική υγεία.

2. να μειώσει την πίεση του αίματος. Κάνοντας μια βόλτα στη φύση μπορεί να μειώσει εκπληκτικά την αρτηριακή μας πίεση. 

3. οι ήχοι του δάσους μας καθησυχάζουν.  Η ειρήνη και η ηρεμία σε μια δασώδη περιοχή αλλά και οι ήχοι της φύσης έχουν αντίκτυπο στο μυαλό μας. Για παράδειγμα, ο ήχος των πουλιών στα κλαδιά των δέντρων έχει μοναδική επίδραση στη διάθεσή μας και μας κάνει να αισθανόμαστε πιο θετικά για τον κόσμο.

4. παίρνουμε περισσότερο οξυγόνο στον εγκέφαλό μας.  Υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο ο καθαρός αέρας του δάσους μπορεί να βοηθήσει να καθαρίσει το μυαλό μας και να μας κάνει να σκεφτούμε πιο καθαρά. Αυτό είναι η έλλειψη της ρύπανσης και η αύξηση του οξυγόνου στον αέρα.

5. βοηθάει να αναρρώσουμε από μια ασθένειαΠερπατώντας ανάμεσα σε δέντρα μας βοηθά να αναρρώσουμε από μια ασθένεια γρηγορότερα. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από το Chalmers University of Technology στη Σουηδία, η ανάρρωση των ασθενών που είναι κοντά στη φύση ήταν πολύ ταχύτερη από άλλους αρρώστους.

6. μας προστατεύει από τον καρκίνο. Στο σώμα μας έχουμε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος υπεύθυνα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Ερευνητές της Nippon Ιατρικής Σχολής του Τόκιο διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνα που πέρασαν τρεις ημέρες σε ένα δάσος είχαν αυξημένες ποσότητες αυτών των κυττάρων στο αίμα τους όταν επέστρεψαν. 

7. μειώνει τα επίπεδα του άγχους. Οι μυρωδιές του δάσους μπορεί να μειώσουν το άγχος σημαντικά και οι περίπατοι στη φύση έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τα συμπτώματα του χρόνιου στρες. Δέντρα, όπως κέδρος, κυπαρίσσι και πεύκο, εκπέμπουν μυρωδιές που περιέχουν phytoncides, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα του άγχους.

8.  βελτιώνει τη δύναμη εγκεφάλου. Περπατώντας μέσα στο δάσος έχει επίσης αποδειχθεί ότι βελτιώνεται η ικανότητα της μνήμης και της μάθησης και γι αυτό υπάρχει μια τάση να δημιουργούνται νηπιαγωγεία σε δασικές περιοχές. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι τα παιδιά που παίζουν σε δασικές περιοχές αναπτύσουν καλύτερες γνωστικές δεξιότητες.

9. μας ενεργοποιεί και μας βοηθάει να κοιμηθούμε. Ιαπωνική έρευνα έχει επίσης δείξει ότι μια βόλτα στο δάσος αυξάνει τη ζωντάνια και την ενεργητικότητα. Οι άνθρωποι που κάνουν  περιπάτους στο δάσος έχουν περισσότερη όρεξη για τη ζωή και αποδίδουν καλύτερα στις καθημερινές εργασίες. Η κατευναστική επίδραση των περιπάτων στη φύση βοηθά επίσης να κοιμούνται πιο ήσυχοι το βράδυ.

10.  βοηθάει τα υπέρβαρα άτομα να χάσουν βάρος. Μια βόλτα στο δάσος έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο ελκυστική για τους ανθρώπους που είναι υπέρβαροι παρά μια ώρα στο γυμναστήριο. Οι γιατροί προτείνουν τώρα ότι το περπάτημα στο δάσος είναι ένας πολύ υγιεινός τρόπος για τους παχύσαρκους ανθρώπους να ασκηθούν. 
Η έλξη μιας βόλτας στο δάσος είναι επίσης πιο πιθανό να κάνει τους ανθρώπους να επιμείνουν σε ένα πρόγραμμα άσκησης.

Αρκεί βεβαίως να έχουμε δάση και μάλιστα υγιή. Ενας ακόμα λόγος για την προστασία και την ανάπτυξη του δασικού μας πλούτου.


Περίπατος στο δάσος των Πιερίων - Φθινόπωρο 2018 (Βίντεο - μουσική: Θωμάς Β. Βαϊνάς)

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη Βέροιας) στους πρόποδες των Πιερίων, στον Αλιάκμονα.


Η Βέροια και η ευρύτερη περιοχή της Ημαθίας δέχτηκε την επίσκεψη και το ευαγγελικό κήρυγμα του Απόστολου Παύλου, μια επίσκεψη που την απορρόφησε η παράδοση και την μετάπλασε σε μά ωραία λαϊκή διήγηση. Υπάρχει έντονα χαραγμένο στην λαϊκή ψυχή, σε ολόκληρη την περιοχή των Πιερίων, ότι φεύγοντας ο Παύλος από την Βέροια πέρασε από τα Πιέρια και άρχισε να κατεβαίνει προς τη θάλασσα της Μεθώνης από όπου και πήρε το πλοίο για την Αθήνα.
Στα Πιέρια, όπου σταματούσε να ξεκουραστεί έμπηγε στο χώμα το ξύλινο ραβδί του. Και σε όσα σημεία άφησε ο εθνοκήρυκας τη ράβδο του, αργότερα κάρπισε ο λόγος του αγίου Ευαγγελίου και φύτρωσαν τα μοναστήρια. 

Ένα από τα μοναστήρια αυτά, που ξεφύτρωσαν από το ραβδί του αποστόλου Παύλου, είναι και το παρόν μοναστήρι, η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου των Πιερίων.

Η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βέροιας βρίσκεται στους πρόποδες των Πιερίων δίπλα στον ποταμό Αλιάκμονα και 20 χιλιόμετρα από την πόλη της Βέροιας.
Είναι μία ιστορική Μονή η οποία φημολογείται ότι υπάρχει σαν Ιερά Σκήτη από τον 9ο-10ο αιώνα. Είναι Σ
ταυροπηγιακή Πατριαρχική Ανδρική Κοινοβιακή Μονή, λειτούργησε τον 14ο αιώνα και ανήκει πνευματικά στο Πατριαρχείο και διοικητικά στην Ιερά Μητρόπολη Βέρροιας. 
Απο την Μονή πέρασαν μεγάλοι 'Αγιοι της Ορθοδοξίας μας όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Όσιος Αντώνιος, ο Άγιος Θεωνάς, ο Άγιος Νικάνορας της Ζάβορδας και ο Όσιος Θεοφάνης. 
Το 1822 πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά από τους Τούρκους και το μοναδικό κτίσμα που σώθηκε είναι το παρεκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος κάτω από το βράχο. Η Μονή ανοικοδομήθηκε μέχρι το 1830 και διατηρεί τη μακεδονική αρχιτεκτονική της. Σώζονται πολλά ιερά λείψανα πολλων μεγάλων Αγιων οπως η Τίμια Κάρα του Αγίου Κλήμης Αχρίδος.
To 1986 o ηγούμενος Αρχιμ.Γρηγόριος Σοφός αναλαμβάνει μαζί με λίγους πιστούς την ανακαίνιση της Μονής και καταφέρνει να την ξανακάνει λειτουργική Μονή.
Σήμερα η Μονή λειτουργεί ως Ανδρώα και εγκαταβιώνουν σ' αυτή 4 Μοναχοί ενώ είναι εγγεγραμμένοι 13. Ηγούμενος είναι ο Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Μπατσαράς.

Δείτε το βίντεο της Μονής :


Δείτε φωτογραφίες της Μονής :


























Δείτε το βίντεο και στο vimeo


(Φωτογραφίες-Βίντεο: Θωμάς Βαϊνάς Νοέμβριος 2018)